Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Nasza Księgarnia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Nasza Księgarnia. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 22 kwietnia 2021

"Gliniany most" Markus Zusak

 9/10



     Bardzo często moimi czytelniczymi wyborami rządzi przypadek. Tym razem było podobnie. Przyjaciółka stwierdziła, że mam przeczytałać "Gliniany most" i powiedzieć jej czy warto. A ja już taka jestem, że przyjaciołom i książkom nie odmawiam. Przyznam jednak, że przez pierwsze 100 stron myślałam sobie: "Co ona mi dała? Nie dam rady tego przeczytać!". Z drugiej strony to powieść autora mojej ukochanej "Złodziejki książek". Dałam jej szansę. I wiecie co? Jestem zachwycona!

czwartek, 26 maja 2016

Dzień Dziecka tuż-tuż, czyli jakie książki podarować najmłodszym czytelnikom

   Ostatnio coraz częściej znajomi pytają mnie, jaką książkę bym im poleciła na prezent dla malucha. Im bliżej Dnia Dziecka, tym więcej podobnych pytań. Poniżej znajdziecie te książki, które znam i mogę z czystym sumieniem polecić.


niedziela, 21 czerwca 2015

Julian i Irena Tuwim dzieciom - Julian Tuwim, Irena Tuwim

10/10



   Nie wyobrażam sobie życia bez książek. Swojego życia i życia mojego dziecka. Jeszcze  w brzuchu moja córka miała czytane bajki, tym bardziej teraz, gdy jest już na świcie . Obecnie zapoznaje się z twórczością państwa Tuwimów. A mama czytając odbywa sentymentalną podróż do lat swojego dzieciństwa, kiedy to jej czytano te same wierszyki.

czwartek, 5 grudnia 2013

Kubuś Puchatek - Alan Alexander Milne

   

   
   Kubusia Puchatka, Misia o Małym Rozumku nikomu przedstawiać nie trzeba. Miś od 87 lat jest przyjacielem dzieci i dorosłych. I trzyma się całkiem nieźle.

   Kubusia Puchatka, Krzysia, Prosiaczka i resztę zwierzaków ze Stumilowego Lasu poznajemy w pierwszej części zatytułowanej po prostu „Kubuś Puchatek”. Autor zabiera nas do Lasu i opowiada 10 niezwykłych historyjek dzięki którym bliżej poznajemy bohaterów.. Dowiadujemy się, że Kubuś lubi przekąsić swoje małe co-nieco (na które zawsze jest dobra pora) oraz, że nie jest najmądrzejszym misiem na świcie. Prosiaczek z kolei jest malutki i strachliwy, Sowa przemądrzała, Kłapouchy wiecznie ponury, Mama – Kangurzyca nadopiekuńcza, a Maleństwo prawdopodobnie ma ADHD.


   Teoretycznie „Kubuś Puchatek” to opowieść dla dzieci, jednak lektura również dorosłym sprawi niezwykłą przyjemność, czego ja jestem doskonałym przykładem :)  

wyd.: Nasza Księgarnia
stron: 180
wydanie 2011
tytuł oryginalny: Winnie the Pooh

poniedziałek, 22 października 2012

Nie oceniaj książki po okładce

 Każdy z nas zna stare ludowe porzekadło : nie oceniaj książki po okładce. 
 A ja Wam powiem co innego - okładka to bardzo ważna sprawa!
 

Najlepiej, żeby była twarda i ładna :)

Wiedzą o tym dobrze wydawcy i naprawdę dają radę. Oto kilka okładek które mnie zachwyciły (kolejność przypadkowa) :

"Mechanizm serca" M. Malzieu

"Wiersze dla dzieci" J. Tuwim

"I była miłość w getcie" M. Edelman

"Oskar i Pani Róża" E.E.Schmitt

Absolutnie każda nowa okładka Camilli Lackberg

"Mistrz i Małgorzata" M. Bułhakow


"Szeptem" B. Fitzpatric, ale "Cresendo" "Finale" i "Cisza" wcale nie są gorsze :)

"Więzień nieba" (podobnie jak dwie poprzednie części) C.R. Zafon

"Złodziejka książek" M. Zusak


 Niezmiernie irytują mnie natomiast okładki filmowe - podoba mi się może jena na sto. Nie powinni w ogóle takowych produkować, moim skromnym zdaniem.

piątek, 17 sierpnia 2012

Złodziejka książek



„Złodziejka książek” to powieść piękna, magiczna.

Nie ma sensu pisać o niej dużo, bo cokolwiek bym nie napisała nie zrozumiecie dopóki sami nie dacie jej szansy, prawda Paweł?

„ Przejechała dłonią po pierwszej półce, słuchając szelestu, z jakim jej paznokcie dotykają kręgosłupa każdego z tomów. Brzmiało to jak muzyka lub tupot biegnących stóp. Użyła obu dłoni. Przyspieszyła. Jedna półka po drugiej. Zaśmiała się. Jej głos podszedł wysoko do gardła i rozszedł się po całym pokoju, a kiedy przestała się śmiać i stanęła pośrodku, spędziła długie minuty, patrząc to na półki, to na swoje palce. 
Ilu książek dotknęła?Ile poczuła?
Znów podeszła do półek i zrobiła to ponownie, tym razem wolniej, wyciągniętą dłonią, pozwalając opuszkom poczuć twardość każdego grzbietu. To było jak magia, jak czyste piękno, jak światło padające z  kandelabru. "


wyd.: Nasza Księgarnia
stron; 496
rok wydania:2011